| [clik para agrandar imaxes/imágenes/clik to enlarge pics] | galego castellano---> | castellano | ||
|
Perfect-Byte
é un xogo de palabras (dende Perfect-Pitch=Oído Absoluto) e, tamén, unha
crítica ó virtuosismo nas chamadas "Músicas Post-dixitáis". Anque estas
músicas conteñen intrínsicamente unha crítica á perfección da tecnoloxía
ó aproveitarse e realzar os seus fallos técnicos ou erros, non puideron
evitar caer na mesma trampa que uns anos antes atrapara á música
históricamente chamada "Seria" ou "Culta" (a Música Clásica). O Oído
Absoluto (Perfect-Pitch) foi un "valor" na música clásica e o dominio
dunha linguaxe de programación, o programador (Perfect-Byte), é tamén un
"valor" nas novas músicas. Pero ningún dos dous valores garanten un
discurso sonoro de calidade. Tras ese manto valeroso escondéronse "fakes",
"bluff-es" e outros sub-organismos cuia capacidade de seducción e
embaucamento foron efectivas. Luciano Berio xa os criticaba nos 60 coas
súas series "Sequenza", Paul MacCarthy nos 70, un pouco máis ácido e na
pintura, como Elmyr d'Hory ou a corrente lo-fi na arte sonora. Sexa como
sexa, en Perfect_Byte faise unha crítica a este valor (tamén dende o
virtuosismo), e faise da maneira máis contundente posible ó celebrar o
funeral polos entornos de programación máis difundidos no mundo da arte
sonora dixital. Descansen en paz.
LINKS |
Perfect-Byte es un
juego de palabras (desde Perfect-Pitch=Oído Absoluto) y, también, una
crítica al virtuosismo en las llamadas "Músicas Post-digitales". Aunque
estas músicas contienen intrínsicamente una crítica a la perfección de
la tecnología al aprovecharse y realzar sus fallos técnicos y errores,
no han podido evitar caer en la misma trampa que unos años antes
atrapara a la música históricamente llamada "Seria" o "Culta" (la Música
Clásica). El Oido Absoluto (Perfect-Pitch) ha sido un "valor" en la
música clásica y el dominio de un lenguaje de programación, el
programador (Perfect-Byte), es también un "valor" en las nuevas músicas.
Pero ninguno de los dos valores garantizan un discurso sonoro de
calidad. Tras ese manto valeroso se han escondido "fakes", "bluff-es" y
otros sub-organismos cuya capacidad de seducción y embaucamiento han
sido efectivas. Luciano Berio ya los criticaba en los 60 con sus series
"Sequenza", Paul MacCarthy en los 70, un poco más ácido y en la pintura,
como Elmyr d'Hory o la corriente lo-fi en el arte sonoro. Sea como sea,
en Perfect_Byte se hace una crítica a este valor (también desde el
virtuosismo), y se hace de la manera más contundente posible al celebrar
el funeral por los entornos de programación más difundidos en el mundo
del arte sonoro digital. Descansen en paz. LINKS |